دنياي آبي

اجتماعی

تنها!
ساعت ٤:٤٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: از زندگی ، جمله های من

تنها!

در زبان فارسی، پسوند :ها: اسم مفرد را به جمع تبدیل می کند.

مثل: سر (یک سر)+ ها = سرها (چند عدد سر)        یا : گل (یک گل) + ها = گلها (چند عدد گل)

اما نمی دونم چرا: تن (یک تن/نفر) + ها = تنها (یک تن نفر) می شود!

خدا بیامرز معلم ادبیاتمون (خانوم قیاسی با چشمهای تیله ای،‌قبلاْ یک پست راجع به ایشون نوشته بودم) می گفت بیشتر لغتهای زبان فارسی، ریشه ای با معنی و مفهوم دارند. مثل :برنج: که در زمانهای خیلی دور :به ر َنج : بوده (با صدای فتحه روی حرف :ر:) و دلیلش زحمت فراوانی بوده که برای کاشت و برداشت آن می کشیده اند. بعدها به مرور زمان حرف :ه: افتاده و صدای فتحه به کسره تبدیل شده.

حتماْ اینکه لغت :تنها: معنی یک تن/نفر را می دهد هم علت خاصی دارد که من نمی دانم، اما دلم می خواهد بدانم.