دنياي آبي

اجتماعی

شرحی بر پست قبلی
ساعت ۸:٤٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱ بهمن ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: از زندگی

شرح بر پست قبلی

همه ما توی نت، چیزهایی را می نویسیم که دوست داریم یا چیزهایی را که آزارمان می دهد. موضوع پست قبلی هم چیزی بود که باعث آزار من می شه و گاهی اوقات که در راه شرکت، با این مورد مواجه می شدم، در حال عصبانیت و حرص خوردن، تصمیم می گرفتم که حتماْ این موضوع را توی وبنوشتم، مطرح کنم.

البته احساس من این است که آدمهای با فرهنگ که بچه های اهل وب نوشتی، یک گروه از آنها هستند، مسلماْ اینگونه برخورد نمی کنند. 

در کامنتهایی که برایم گذاشته بودند،‌ خیلی جالب بود که چند تا از آقایون به خانمهایی اشاره کرده بودند که مراعات نمی کردند. البته ممکنه تو این دوره و زمونه!

از روشهای مبارزاتی، کار غزال جالب بود که به راننده گفته بایسته و به آقا گفته: پائین. (البته من این روش رو توصیه نمی کنم. چون آقایون پر روئی هستند که به شکل بدی برخورد می کنند و بلافاصله تهمت می زنند و من از اینگونه برخوردهای آقایون با خانمها، چندین مورد دیده ام.)

روش محافظه کارانه تر مثل باربی است که از صدای بلند با عصبانیت شدید استفاده می کند. (کاملاْ موافقم و باید در نظر داشته باشید که صدا به اندازه کافی بلند باشد و کاملاْ عصبانی. ملایمت صدایتان را باید در این گونه موارد، کاملاْ پنهان کنید) 

خودم بعد از کلی چشم غره و رفتن تو در، معمولاْ از توضیح منطقی استفاده می کنم. مثل اینکه: آقا شما به اندازه من پول پرداخت می کنید، چرا دو برابر من جا می گیرید؟(این روش رو توصیه نمی کنم چون اگر منطق حالیش بود،‌که اینگونه رفتار نمی کرد! خودم هم بعدش پشیمون میشم....)

بین کامنتها، کامنتی بود که آقایی برای مسخره کردن این پست، نوشته بودند (((هه)))... باید بگویم دید شمایی که این را نوشتید، فقط از روی تعصب بی جاست و حتماْ چشمهایتان بسته و گوشهایتان گرفته است که این چیزها را نمی بینید و نمی شنوید و فقط مسخره می کنید! 

یکی از دوستان خوب گفته بودند:(انشاءالله که بتوانیم به حقوق یکدیگر احترام بگذاریم.) و در واقع حق مطلب را ادا کرده بودند.

از همه شما متشکرم که این روده درازی من رو خوندید. به امید فردایی بهتر برای همه ایرانیان.