دنياي آبي

اجتماعی

من و تو!
ساعت ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ بهمن ۱۳۸۳  کلمات کلیدی: شعرکی

من تو عمرم ۲-۳ تا شعر بیشتر نگفتم

این یکیشه:

من و تو تنهائیم در این جمعیت بی تعداد

و در این تنهائی

   می بالیم به عشق

                  عشقی پاک.. زیبا..

                           چون گل یاس سپید

                    نرم و آرام ..

                           چون بال کبوتر..

                             آماده ی اوج

                                       اوجی که در آن...

                                       خاموش شوند آینه ها

                                           وقتی من و تو

                                            آینه باشیم به هم....

من که شاعر نیستم. شما به شاعری خودتون ببخشید.