دنياي آبي

اجتماعی

ای که بی تو خودمو تک تنها می بینم
ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۱ دی ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: نویسندگان دیگر ، عشق ، موسیقی

 

من هیچوقت از صدای داریوش خوشم نیامده و نخواهد آمد.

اما واقعیت اینه که ایشون همیشه ترانه هایی با متن زیبا می خواند.

متنهای زیبایی که مفهوم های زیبایی دارند.

مثل ترانه زیر که من دوست دارم:

 

ای که بی تو خودمو تک و تنها می بینم      هر جا که پا میذارم تو رو اونجا می بینم

 

یادمه چشمای تو پر درد و غصه بود          قصه غربت تو قد صد تا قصه بود

 

یاد تو هر جا که هستم با منه                       داره عمر من و آتیش می زنه

 

تو برام خورشید بودی توی این دنیا سبز         گونه های خیسمو دستای تو پاک می کرده

 

حالا اون دستا کجاست ؟ اون دو تا دستای خوب        چرا بی صدا شده لب قصه های خوب

 

من که باور ندارم اون همه خاطره مرد        عاشق آسمونا پشت یک پنجره مرد

 

آسمون سنگی شده خدا انگار خوابیده             انگار از اون بالاها گریه هامو ندیده

 

یاد تو هر جا که هستم با منه              داره عمر منو آتیش می زنه

 

یادتو هر جا که هستم با منه                 داره عمر منو آتیش می زنه