دنياي آبي

اجتماعی

تبعیض نژادی
ساعت ٩:٢٢ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: حیوانات

 

همه حیوونهای دنیا رو  (به جز حیوانات موذی و بعضی از خزنده ها) دوست دارم. بعضی هاشونو البته یک کمی بیشتر...

یکی از اون یک کمی بیشترها  کلاغه...

کلاغ رو با اون صورت با نمک و جذابش خیلی دوست دارم. مخصوصاْ وقتی که مستقیم به صورتم نگاه می کنه، دلم آب میشه براش. راه رفتن با مزه و دوست داشتنی و صداش رو که دیگه هیچی... کلی کیف می کنم با صدای کلاغ...

 اما نمی دونم چرا بیشتر آدمها کلاغ رو مظهر بد یمنی می دونن! توی بیشتر فیلمهای ترسناک از کلاغ به عنوان نشانه وحشت استفاده می کنن..

فقط به خاطر رنگ پرهاشه که سیاهه! خوب اینم می شه یه جور تبعیض نژادی... مثل آدمهای سیاه و سفید.

خوبه که بدونید کلاغها رفتارهای بسیار زیبایی دارن... همه می دونن که تا حالا کسی عمل زناشویی کلاغ رو ندیده، وقتی یکیشون می میره، براش عزا داری می کنن و حتی مواظب جسد کلاغ مرده هستن.

کلاغها از اجسامی که برق می زنند،‌ خوششون می یاد و بعضاْ اونها رو بر می دارن. که اینم نشونه خوش سلیقگیشونه که چیزی رو نمی خورن اما به خاطر زیباییش نگه می دارن توی لونشون..

توی فرهنگ ما خبردادن رو به کلاغ نسبت می دن. شاید به خاطر صدای رساییه که داره... مثل این ضرب المثل که می گه: یک کلاغ... چهل کلاغ.

ببینید چه نگاه خوشگلی داره توی این عکس رو به رو..

امیدوارم این تبعیض نژادی توی همه دنیا از بین بره و همه به این حیوون زیبا و با معرفت علاقمند بشن..