دنياي آبي

اجتماعی

بودن یا نبودن؟!
ساعت ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۳ مهر ۱۳۸٦  کلمات کلیدی: جمله های من

بودن به شرطی با ارزشتر از نبودن است، که کامل باشه.

«بود» بعضی ها اونقدر با ارزش است که از لحظه لحظه اش باید استفاده کرد.

«بود» بعضی ها شیرین و دلنشین است. وقتی صداقت و راستی در گفتار و رفتار فرد باشه.

بعضی ها فقط وقتی به تو نیاز دارند، «بود» می شوند و همچنین بودن شما برایشان مهم می شود. مسلم است که این گروه «نبودنشان» کمتر آزار دهنده است.

بعضی ها «بود» و «نبودشان» یکی است. بستگی به شرایط دارد. گاهی سیاهی لشگر به دردخور است.

بعضی ها «بودشان» دردسر ساز و گرفتاری آفرین است. پس بهتر است هر چه سریعتر «نا-بودشان» کرد.

بعضی ها «بودشان» فقط جهت فضولی است. بهتر است هر وقت خواستیم مسئله ای را توی بوق و کرنا کنیم، از این گروه استفاده کنیم.

بعضی ها «بودشان» فقط برای «نابود» کردن شماست. که باید در این مورد گفت: خطرناکه حسن! خیلی خطرناکه!

«بودن» وقتی ارزش دارد، که همیشه باشد. یعنی هرگاه تو به «بودش» احتیاج داشتی،‌ یا او به «بود» تو احتیاج داشت. در غمها و خوشی ها «شریک بودن».

با اجازه ی شکسپیر گل:

بودن یا نبودن، مسئله ای نیست،

مهم «کامل بودن» یا «چگونه بودن» است!