دنياي آبي

اجتماعی

می توان یک مهربانی نیم کرد
ساعت ۳:٠٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: مادربزرگ ، از زندگی ، احساسی

 

ساعتهای حدود 7 بود که رسیدم میدان رسالت، ایستادم که سوار تاکسی بشم برای یک چهار راه آن طرف تر. توجهم جلب شد به پیرزنی خیلی پیر، لاغر و کوچک .. قدش شاید تا کمر من بود. آمد جلو که سوار تاکسی شود. یک جوان افغانی هم با یک کیسه پلاستیکی سفید رنگ به دنبالش بود. راننده تاکسی گفت دوم می روم. پیرزن خواست سوار شد که جوان مانعش شد و گفت این دوم میره. اشتباهی سوار نشو!

نگاهش کردم... یاد خانوم - مادر پدرم- افتادم که تا همین موقع پارسال هنوز "هست" بود.

دلم لرزید.

دخترکی از آن طرف گفت: خانم سرسبز میره. نگاهش کردم و بی هیچ پاسخی نگاهم به طرف پیرزن برگشت.

داشتم فکر می کردم با این سن و سال تنها؟ شاید آلزایمر دارد. آخه درست هم حرف نمی زد. عصبانی هم به نظر می رسید.

از جوانک افعانی پرسیدم کجا می رود؟ گفت: می خواهد برود شمیران نو و من هم عجله دارم کیسه اش دست من است.

خود پیرزن با عصبانیت کیسه را از دستش گرفت. در این حین یک خانم چادری هم متوجه قضیه شد و آمد جلو و گفت باید بروی آنطرف خیایان.

گفتم: بیا با من برویم آن طرف خیابان. بالای بازویش را آهسته گرفتم ... با چه شدتی می لرزید. بند دلم پاره شد. دستش را ول کردم.

نیامد. از جایش تکان نخورد. می خواست همانجا سوار ماشین شود. حرف هم نمی زد. یک تاکسی ایستاد. فوری سوار شد. راننده پرسید کجا می روی؟ جواب نداد. گفتم شمیران نو. راننده گفت خانم پیاده شو من دوم می روم اما پیرزن نشسته بود.

حیران مانده بودم.

یک تاکسی عقبتر ایستاده بود خالی.

پرسیدم: تا شمیران نو چقدر می شود؟

- ‌دربست؟

- بله

- 5 هزار تومن.

- بزار این خانم پیر رو از اون تاکسی بیارم.

رفتم در تاکسی رو باز کردم و گفتم: حاج خانم بیا برات تاکسی گرفتم. آرام آمد پائین. تاکسی را که نشانش دادم با عجله رفت جلو کنار راننده نشست.

در این حین مرد جوانی از من پرسید: چقدر گفت تاکسی؟ تعجب کردم. گفتم: 5 تومن. گفت من نصفش را می دهم شما هم نصفیش رو. گفتم: نه لازم نیست. گفت چرا.

وقتی داشتم حساب می کردم مرد گفت من 4 تومن می دهم خرد ندارم گفتم: پس نمی خوام. گفت باشه پس این 2 تومن رو بگیر. من هم گرفتم.

به راننده که پول دادم از پیرزن پرسیدم آدرس خونتو بلدی؟ جواب نداد.

راننده گفت: من تا دم در خونش می رسونمش و رفت.

خانوم چادری از من تشکر کرد.

اون پسره که به من 2 تومن داد رو ندیدم و به سرعت از اونجا دور شدم و سوار یک تاکسی به مقصد خودم.

اشک اما امانم را برید به یاد مادربزرگم.

××××

خوشحال بودم اما ... چند آدم مهربان دیدم... هنوز می شود دلخوش بود به انسانیت بعضی آدمها

 


 
WΔS/ ًًًWAS Movie
ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٧ آذر ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: فیلم

Was Movie

فیلم Was در کنار صحنه های جذاب و هیجان انگیزش، داستان غم انگیزی داره.

امتحان آدمها از این جهت که برای زنده موندن عزیزترینشون تا چه اندازه زیر شکنجه دوام می آورند و زندگی خود را فدای زنده ماندن طرف مقابل می کنند.

 

در آخر فقط یک مرد همجنس باز برای شریک جنسیش تا پای مرگ مقاومت می کند!

 

به قول حافظ:

خوش بود گر محک تجربه آید به میان            تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

 

اونجاست که آدم می فهمه این "قربانت بروم" ها تا چه اندازه حقیقت دارد.

 

ما اگر در معرض این محک قرار بگیریم چه می کنیم؟!

البته مساله این فیلم مرگ است و خیلی جدی، ما در خیلی از امتحانهای کمرنگتر از این به راحتی جا می زنیم... خیلی کمرنگتر


 
زندگی / رانندگی 3
ساعت ۳:٤٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٢ آذر ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: از زندگی

 

گاهی اوقات توی رانندگی، وقتی به قانون احترام می گذاری و فاصله ایمنی رو با ماشین جلویی حفظ می کنی، یک راننده فرصت طلب که اون فاصله رو دیده می پیچه جلوت، مجبور می شی ترمز کنی، بهش راه بدی، فرقی نمی کنه ممکنه ماشینش ظاهر خوب و مدرنی داشته باشه یا اینکه درب و داغون باشه و بی کلاس.

 

بعدش دو حالت داره یا یک فرصت دیگه برای سو استفاده از یک فاصله دیگه پیدا می کنه و یا اینکه یکجوری تو از راه بیرونش می کنی.

 

فقط باید سعی کنی عصبانی نشی، آرامشتو حفظ کنی. خیلی سخته ولی باید تمرین کنی تا یاد بگیری که از این آدمهای نادرست ..... توی رانندگی زیادند.

 

درست مثل زندگی که آدمهای فرصت طلب خیلی وقتها از آدم سو استفاده می کنند. از همون فضاهای خالی ای که توی زندگیت می بینند.

باید آروم باشی و همشونو بسپاری به خدایی که همان فرصت طلب ها خیلی ادای احترامش را در می آورند.

 

و آرزو کنی که به تو آرامش عطا کند.

 

آمین

 

 

 


 
پدر
ساعت ٩:٥٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۸ آذر ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: از زندگی ، خانواده ، fb

no smoking

 

بابا بعد از 50 سال سیگار کشیدن، حدود یکسال و نیم است که سیگار را ترک کرده ما هم برایش جشن کوچکی به همین مناسبت گرفتیم.

 


 
نگاه!
ساعت ٩:٥۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱ آذر ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: شعرکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نه تاب ندارم.،

نگاه خالی ات را ...

..............

آرزو دارم برایت نگاهی

گاه پر ز لبخند،

نیازی یا انتظاری،

گاه سر شار از خشم،

یا غم!

گاه باز، چون آغوش ِ عشق یا مهربانی

حتی شرمسار گاه گاهی

 

اما خالی ... هرگز

خالی از حرف،

مثل رفتن از زندگی،

سرد است.

بگذار حرف دلت از نگاهت بطرواد

تا همیشه.

 

                                                         .... بعد از ایننیشخند