دنياي آبي

اجتماعی

دشمن!
ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ بهمن ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: حیوانات ، اخلاقی

پیشوهای پارک ساعی  می دانند که اگر به دشمن (انسان) نزدیک شوند و اجازه دهند دستی بر سر و گوشش بکشد، می توانند از قبل آن صاحب غذایی شوند.

پیشوها به دشمن نزدیک می شوند تا سودی ببرند.

اما کلاغهای پارک ساعی به هیچ قیمتی حاضر نیستند به دشمن نزدیک شوند.

کلاغها دوری از دشمن را ترجیح می دهند به داشتن غذا!

کدامیک درست رفتار می کنند؟

****

از نظر من:

پیشوها مثل آدمهای سیاستمدار هستند.

کلاغاها مثل آدمهای روراست!


 
شاید...
ساعت ٢:۱۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٦ بهمن ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: شعرکی

این هیاهوی باد...

با هجومی سهمگین

مرا به یاد تو می آورد و  

تنهائی ام را با خود می برد،

چونانکه ماه تو را به یاد من!

*****

عکس پدر و مادر را بدهید تا عکس فرزند آینده تان را ببینید!


 
خوشحالم!
ساعت ۱٠:٥۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۳ بهمن ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: فیلسوف ، آدمها ، جمله های من

هنوز هم « آدمهایی» هستند که در بین «انسانها» زندگی می کنند!


 
گزارشی فوق‌العاده خواندنی از ایرانیان باستان!
ساعت ۱:۱٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: تاریخی ، نویسندگان دیگر

 
HydroForum ® Group
بنابه تحقیقی در بریتانیا، ایرانیان باستان اولین بشرهایی بوده‌اند که از گازهای شیمیایی در جنگ استفاده کرده اند.

یک محقق بریتانیایی گفته است که شواهدی را کشف کرده است که امپراطوری ایران در قرن سوم میلادی در جنگ با رومی‌ها از گازهای سمی در شهر "دورا" - واقع در شرق سوریه کنونی- استفاده کرده است.

این نظریه بر اساس بقایای حدود 20 سرباز رومی که در زیر دیوار این شهرکشف شده اند، مطرح شده است.
 
HydroForum ® Group

بقایای کشف شده در زیر دیوار دورا نشان ازآن دارد که ازگازهای سمی برای محاصره این شهر استفاده شده. 

بقایای کشف شده در نشست سالانه موسسه باستان شناسی آمریکا به نمایش گذاشته شد. 

تحقیق جدید نشان می‌دهد که ایرانیان باستان برای ورود به شهر دورا در زیر دیوار آن یک نقب حفر کرده بودند. 

سایمون جیمز، باستان شناس از دانشگاه لستر انگلستان، می‌گوید آنها همچنین قیر و سنگ سولفور آتش زده بودند تا گازهای پر تراکم سمی تولید کنند. 

او افزود که دودکش‌های زیرزمینی احتمالا به تولید و توزیع این گازهای مرگ آور کمک کرده است. 

رومی‌ها ظاهرا برای جلوگیری از محاصره این شهر نقب خودشان را حفر کرده بودند. دهانه دو نقب در زیر زمین با یکدیگر تلاقی پیدا می‌کرده است. 

سایمون جیمز می‌گوید: " ایرانیان باستان برای کشتن 20 مرد در فضایی به ارتفاع یا پهنای کمتر از 2 متر و طول یازده متر به سربازان فوق بشر نیاز داشته‌اند اما این کار را با گازهای سمی در عرض چند دقیقه انجام داده‌‌اند." 

دکتر جیمز می‌گوید: "سربازان رومی کشف شده در محل تلاقی دو نقب در زیر زمین با دودهای سمی مواجه و در عرض چند ثانیه بیهوش شده اند و ظرف چند دقیقه مرده اند." 

حفاری‌ها نشان داده است که اجساد سربازان رومی توسط دشمنانشان در نزدیکی محل تلاقی نقب‌ها و در محل ورود به نقب رومی‌ها انباشته شده بودند تا پیش از آتش زدن تونل برای ورود به آن ایجاد سد کرده باشند. 

باستان شناس بریتانیایی می‌گوید: "شواهد باستان شناسی به دست آمده در شهر دورا به روشنی نشان می‌دهد که ایرانیان دوره ساسانی به اندازه رومی‌ها در محاصره کردن شهرها به عنوان روشی در جنگ، مهارت داشته اند." 

شواهد همچنین ثابت می‌کند که ایرانیان باستان با هدف فرو ریخته شدن دیوار شهر دورا و همچنین برج که کنار آن بوده به حفر نقب دست زده‌اند. 

با این که نقب ایرانیان باعث نشده که ساختار این دیوار فرو بریزد، مهاجمان سرانجام دورا را تصرف می‌کنند. 

با این حال، این که ایرانیان باستان چگونه توانسته‌اند وارد این شهر بشوند هنوز هم یک راز به حساب می‌آید چون جزئیات عملیات محاصره در شواهد تاریخی به جای مانده کشف نشده است. 

دورا مدتی بعد از تصرف رها شده و ساکنان آن توسط ایرانیان باستان کشته یا به امپراطوری ایران منتقل شده‌اند. 

در سال 1920 بخشی از بقایای این شهر که در شرایط خوبی مانده بوده است توسط سربازان هندی که تلاش داشته‌اند در کنار دیوار دورا سنگرهای دفاعی ایجاد کنند، از زیر زمین بیرون آورده شد. 

اسکلت شهر دورا در دهه‌های بیست و سی میلادی توسط محققان فرانسوی و آمریکایی کشف شد.


 
زندگی
ساعت ٥:٠٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: شعرکی

این زندگی...

بازی می دهدت سخت

تا آخرین لحظه ی بودن!

راه می روی، می ایستد

می ایستی، راه می رود

نمی روی، می آید

می روی، نمی آید

بازی می دهدت سخت

تا آخرین لحظه ی بودن!

خون را می چکاند

قطره

قطره

قطره

می کندت تمام

ذره

ذره

ذره،

در پی بازیهای بی پایان و

پی در پی

پی در پی.

کاش می شد حتی لحظه ای

فراموشش کرد

نشست در گوشه ای و

آرام خاموشش کرد.

باز فردا از پی امروز

رنگ دیروز می زداید

و رنگها در حصار لحظه ها

لحظه های از دست رفته

رنگین می شوند....

انگار...


 
پروژه بسیار جالب یک دانشجو!!
ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱ بهمن ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: نویسندگان دیگر ، آموزنده

دانشجویی که سال آخر دانشکده خود را می‌گذراند به خاطر پروژه‌ای که انجام داده بود جایزه اول را گرفت..
او در پروژه خود از 50 نفر خواسته بود تا دادخواستی مبنی بر کنترل سخت یا حذف ماده شیمیایی «دی هیدورژن مونوکسید» توسط دولت را امضا کنند و برای این درخواست خود، دلایل زیر را عنوان کرده بود:

1-مقدار زیاد آن باعث عرق کردن زیاد و استفراغ می‌شود.

2-یک عنصر اصلی باران اسیدی است.

3-وقتی به حالت گاز در می‌آید بسیار سوزاننده است.

4- استنشاق تصادفی آن باعث مرگ فرد می‌شود.

5-باعث فرسایش اجسام می‌شود.

6-حتی روی ترمز اتومبیل‌ها اثر منفی می‌گذارد.

7-حتی در تومورهای سرطانی یافت شده است.

از پنجاه نفر فوق، 43 نفر دادخواست را امضا کردند. 6 نفر به طور کلی علاقه‌ای نشان ندادند و اما فقط یک نفر می‌دانست که ماده شیمیایی «دی هیدروژن مونوکسید» در واقع همان آب است!

عنوان پروژه دانشجوی فوق «ما چقدر زود باور هستیم» بود!!